Jonathan vertelt waarom hij de luchtmacht verliet

Ik heb twaalf jaar bij de luchtmacht gewerkt en ik ben twee keer op uitzending geweest naar Mali. Ik heb daar heel veel dingen gezien en meegemaakt. Het was allemaal zo tegenstrijdig. Wij waren miljoenen over de balk aan het gooien, terwijl aan de andere kant van het hek, mensen aan het verhongeren waren. In Mali zag ik het leven vanuit een helikopter positie en hierdoor ben ik gaan nadenken. Werken bij de luchtmacht was niet meer wat ik wilde. Ik wilde persoonlijk mensen helpen.

Ik ben defensie uitgestapt en heb mezelf laten omscholen. Ik ben begonnen in de zorg, maar dat was ook niet helemaal mijn ding. Toen kwam ik dit tegen. Ik ben nu begeleider, leermeester, bij Wij 3.0. Dat doe ik nu sinds anderhalf jaar en ik ben erg blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Mensen vertellen eerder hun verhaal aan mij, wanneer zij erachter komen dat ik bij defensie heb gewerkt. Omdat ze dan weten dat ik veel heb gezien en heb meegemaakt. Ik hoor soms echt heftige verhalen. Dat probeer ik wel achter me te laten wanneer ik na werk naar huis rij. Ik ben nog niet klaar met leren, want ik doe momenteel ook nog de studie sociaal maatschappelijk dienstverlening.

Voor mij is rijkdom, ervaring in het leven hebben. Het gaat niet zozeer om geld. Armoede is het tegenovergestelde. Je kunt rijk zijn in geld, maar arm zijn in ervaring. Als jij bepaalde dingen goed ziet en vooruit wilt komen in het leven, dan ben je rijk. Rijkdom is het hebben van kennis.

Mijn wens zou heel cliché wereldvrede zijn. Maar ook dat mensen meer tolerant naar elkaar zijn, dat ze stoppen met oordelen. Zoals het beeld dat mensen hebben over daklozen. Er wordt vaak gezegd ‘dat je in Nederland niet op straat hoeft te leven’. Maar daklozen kiezen er niet voor om op straat te leven, er gaat een heel verhaal aan vooraf. Mensen kunnen omtrent dit onderwerp echt heel kortzichtig zijn. Maar zij hebben geen idee wat iemand heeft meegemaakt.